Ik hoop op een volta

De nieuwe nY is uit. Ik ben erg benieuwd naar het dossier Uitwegen, waarin 15 schrijvers zich een weg proberen te banen uit de literaire impasse van de relativiteit, het gevoel en de beleving.

Als gastarbeider schreef ik twee nieuwe reeksen, waarvan er een uit sonnetten bestaat. Ik keer weer terug naar de vorm die in mijn werk een soort evenementstatus heeft: de serie. Serieel schrijven is een gevecht met de futloosheid, het nieuwe normaal, waarin we ‘gewoon realistisch’ schijnen te moeten zijn. Ik hoop op een volta die het allemaal omkeert, maar utopische momenten zijn zeldzaam.

het reëel bestaande en het niet bestaande
populisme, articuleert nooit alleen, verzint
ons, wordt droomachtig, ranzig en helder
uit liefde voor terroristen en eerzame fracties,
berekening, iedereen kent er immers wel een
paar die gewoon oké zijn, geweld afkeuren,
voor democratie en vrijheid van meningsuiting
zijn, vaders, goede burgers, harde werkers
geen lastpakken die rebelleren tegen onze
superieure markten, dochters, zachte dwang
van vaste identiteiten, sommigen zijn zelf
ook homo, eentje stemt D66, echte Nederlanders
zonder verbeelding, wat een opluchting, deze
vervalsing van wat we zouden kunnen zijn

Elders in het nummer citeert Maarten van der Graaff Rob Halpern, geen geringe invloed op deze gedichten. ‘I hope these poems do not persist. Or rather, that the conditions that make them readable do not.’

Mijn volgende bijdrage zal gaan over Kees Ouwens. De werktitel: Kees Ouwens als neoliberaal profeet.

Advertenties

2 comments

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s