Domheid

Romantiek, modernisme, postmodernisme, het domme schrijven. Wat is domheid? Was Jeroen Mettes haar misschien op het spoor? Volgens hem schreef Dirk van Bastelaere niet dom genoeg, dat wil zeggen, te ironisch, afstandelijk. ‘Maar is een bepaalde domheid of achterlijkheid niet de ultieme limiet van de taal van de logos? Zou het dan ook niet kunnen zijn dat zodra taal losgekoppeld raakt van elke specifieke gedachte, van elke ironie, elk zelfbewustzijn, zij eindelijk zelf begint te denken?’ (Weerstandsbeleid, p. 340) De ironie bevestigt de transgressie, veronderstelt haar. De humor (domme humor?) – Mettes citeert hier Gilles Deleuze – heeft geen pretenties en gooit daarmee het hele Kritische schema in de sloot. Aantrekkelijk.

Advertenties

One comment

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s