Ik verneuk mezelf

In maart verschijnt mijn nieuwe bundel bij Uitgeverij Stanza. De titel wordt Mijn eigen problemen. Zoals ik eerder schreef, begon ergens in het afgelopen jaar alles wat ik dacht te zijn (academicus, ‘politiek dichter’, ‘man’) te verbrokkelen; ik was eerder alleen maar bezig geweest iemand te worden en daar stootte ik mezelf aan. Wat nu? Mijn eigen problemen is het verslag van die verbrokkeling, beschreven op een informatieve manier: een soort anti-sociologie. Ik besloot deze gebeurtenis – behalve persoonlijk ook altijd groot, publiek, maatschappelijk – actief te benaderen: als ontvorming van mijzelf. Vandaag schreef ik, in een roekeloze uitbarsting, een nieuwe reeks rond het onderwerp, ‘ik verneuk mijzelf’. Een van de nieuwe gedichten:

want onder normale omstandigheden
ging ik Nederlands studeren
en las ik Kellendonk
zijn homoseksualiteit boeide me
als een levensvorm
en later als een vorm van de dood
zelf was ik geen onderdeel van een seksuele subcultuur
maar van een seksuele mainstream
die zichzelf ging ontdekken
wat haat ik de meerderheid
en toch representeer ik haar
misbaksel op de grens van twee eeuwen
dat Nederlands ging studeren
en als neerlandicus in een instituut dat doodgeboren
is voor deze eeuw
de verkeerde keuzes maakt
het was dom om te denken
dat Bart Vervaeck mij iets kon leren
over het leven
de postmoderne man is dood
de wereld om hem uitgeput
hij heeft geïnvesteerd in zichzelf

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s