Poetic content

De nieuwe nY is uit. Daarin mijn laatste bijdrage als Gast. Ik ben op zoek gegaan naar mijn eigen gemarkeerdheid – verneuktheid – en laat mijzelf aansporen (door Chris Kraus, Dodie Bellamy, Lonely Cristopher) om de schaamteloosheid en vulgariteit toe te laten in mijn schrijven. Om terrein terugwinnen op de academie, de gesanctioneerde activiteiten van ‘de avant-garde’ en ‘het experiment’ en het gebrek aan klassenbewustzijn in zelfs de beste romans (Ben Lerner). Ik kom uiteindelijk uit op een poëtica van de belichaming en het overbrengen van informatie: over je leven tegen de achtergrond van intellectuele en sociale problemen die je ook interesseren. Decor is het gegentrificeerde, poststedelijke landschap van LA en de Bay Area, op schaal gebracht door gedeelde tijd en ruimte.

Het huwelijk tussen Kritische Theorie en poëzie, dat via Frankrijk ook Californië had bereikt, lijkt voorbij: de serieuze arbeid van de theorie, het doorgronden van de maatschappij, haar ziekten en onbehagen in de – materialistische – hoop op structurele verandering, is opgelost aan de universiteit, of mee gestorven met de utopie, waardoor ze nu alleen nog levensveranderend, op ervaring gebaseerd en dus onzuiver kan zijn. Maar ging het daar niet altijd al om? Als theorie een dode vorm is geworden is het nodig om haar weer op onzuivere manieren in te bedden in de wereld en het subject.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s