Tomaten

Tomaten
Tomaten

De Frans dichter Nathalie Quintane, van wie in het Nederlands de bundel Opmerkingen verscheen (Studio 3000) schrijft ook proza, als je het zo kunt noemen. In Frankrijk las ik van haar Tomates, een parapoëtische tekst, geschreven onder het gesternte van Auguste Blanqui en Tarnac, de Franse ‘commune’ bekend van de Negen van Tarnac, een volledig autonome gemeenschap in het gelijknamige dorpschap waarvan de leden vast hebben gezeten op verdenking van terrorisme. Dit boekje is voorbereidend handelen, maar springt ook terug in plaats van vooruit – om verder te kunnen komen? Het is intrigerend om de quirky revolutionair Blanqui tegen te komen in een context waarin niet het lyrische, fantastische van zijn verhandeling L’éternité par les astres: hypothèse astronomique wordt benadrukt, maar de sociale en politieke bruikbaarheid. De radicale traditie, bedreigd door atomisering en homogenisering, kan zich op elk moment weer openen. Historische continuïteit en disjuntie snijden elkaar op elk mogelijk punt in de geschiedenis, met ontelbare openingen en sluitingen, in rappe successie, tot gevolg. Bij Quintane wordt het een model voor handelen, van lerend decentraliseren: we moeten de afgedankte, vergeten tomatensoorten, die door molaire krachten (verzorgingsstaat, voedselrevoluties) van ons menu zijn verdwenen, weer leren verbouwen. ‘Transposé, le problème du choix entre une graine industrielle équivaut au dilemme du militant se demandant s’il reste au Parti socialiste par fidélité pour un passé doux ou s’il le quitte, et cela le violente.’ Een boek voor wie wil organiseren.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s