011 Rachel Cusk – Transit

Een boek waar ik een aantal jaar geleden niet zo gauw naar omgekeken had. Nu resoneert het met mijn leven? Hoofdpersoon is schrijfster, in een scheiding, midden in een verbouwing, terug naar Londen verhuisd. Er trekken allemaal personages voorbij, ze wandelen het boek binnen en weer uit, zoals in ‘het echte leven’: een Albanese aannemer, twee mannelijke schrijvers met wie de schrijfster in een panel zit op een verregend literair festival ergens in de Engelse heartlands, familieleden. Ze vertellen het verhaal van hoe ze gekomen zijn waar ze nu zijn. Er is geen plot, meesterplan, iedereen is in transit, op een tijdelijke plek, midden in de nasleep van een persoonlijk leven dat in lichte staat van ontbinding verkeert. Veel speelt zich af in de ooghoeken, net buiten beeld. Racisme bijvoorbeeld – voor witte mensen dan. Migratie. Je wordt er niet mee om de oren geslagen. In het mooiste hoofdstuk komen twee mannen aan het woord over hun pijnlijk eerlijke autobiografieĂ«n, en vanzelfsprekend nemen ze alle ruimte in. Het verhaal van de schrijfster blijft op de achtergrond. Je ziet het wel, maar het licht is gedimd. En dan heb je ineens de functie door van deze lange uitweidingen. Welke verhalen domineren? Wat is voorgrond? Wat achtergrond? Hoe zou het verder kunnen gaan? De scheuren en barsten zijn bevrijdend: openingen in een verstikkend narratief.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s